درود بر همه

آآآآآآآآآآآآآاخ که چقدر دلمان برای نوشتن تنگ رفته بود

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآخ که چقدر در زمان استراحت نوشته های خودمان را خواندیم و خندیدیم!

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآاخ که بی قید و بندی و خوابیدن تا ظهر و رادیو گوش دادن در آرامش و نگاه نکردن به ساعت چقدر شیرین است حتی اگر سوالات ابلهانه ارشد را پشت سر گذاشته باشید

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآاخ....این تهش مانده بود مرتفع گشت.

و اما "شرمنامه ی فارغ التحصیلی" که قولش را داده بودیم. اندر باب شیرین کاریهای ما در محیط فرهنگی دانشگاه البته مسلما خالی از قیچی نیست خب همیشه این احتمال میرود که گذر ما به دباغ خانه...نه یعنی به دانشگاه بیفتد.

آقای ش (اتاق سایت) :

یادتان هست زمانی شما را در دانشگاه "شعبون بی مخ" صدا میزدند و بعد اخلاقتان را اصلاح نمودید؟

خب شخص ما این اسم زیبا را برای شما برگزیده بودیم! خوشحالیم که منجر به تحول اخلاق شما گردید.

خانم ی (کارشناس آموزش):

یادتان هست دومین مرحله نظرسنجی دانشگاه که کسی در برگه اش در بخش نظرات ، این عبارت را نوشته بود؟

"گذراندن دوره درمانی کامل روانپزشکی برای کلیه پرسنل دانشگاه الزامیست!"

الهی بمیرم که شما چونان مرغ کتک خورده ، برگه به دست چقدر دنبال نویسنده ی آن گشتید و چقدر دوستان ما را تطمیع نمودید ولی شرمنده که یاران وفادارمان ما را مورد لو قرار ندادند

و چقدر هم مورد تحول واقع گشت و تمام پرسنل متناسب با اخلاق خویش جاگذاری مجدد شدند.

آقای خ (دفتر اساتید) :

گویا لقب " آقای عاصی" با اینکه الان دیگر زیبنده ی اخلاق خوش شما نیست ولی شرمنده ، همچنان روی شما باقی ماند...از این بابت متاسفیم

امیدواریم بالاخره به فراست دریافته باشید که دستشوئی و وضوخانه داخل ساختمان است و اصلا نیازی نیست شما از شیر آب وسط حیاط وضو گرفته و آب وضو را روی ما بریزید

راستی ما سر قول خودمان هستیم و سه جعبه "قرص نماز" برایتان کنار گذاشتیم...باشد که رستگارتر شوید

آقای ت (استاد) :

از اینکه در کلاس شما ردیف جلو نشسته و به شما زل میزدیم متاسفیم ولی باید این نکته را می آموختید که استاد نباید پشت کیف سامسونت خویش پنهان شود

استاد اینقدر خجالتی؟

از اینکه الان کیف خود را روی میز و جلوی خویش نمی گذارید بسی مشعوفیم.

تمام گزارشی که برای شما نگاشته بودیم کاملا تخیلی و ناشی از قلم خودمان بود از اینکه مدام میگفتید "کار بعضی ها واقعا عالی بود...حتما باید ادامه بدن" و به ما نگاه می کردید واقعا لبو گشتیم.

آقای ف (استاد) :

از اینکه بعد از کلاس سوئیچ ماشین شما را بلند کردیم متاسفیم...خودتان خوب میدانید که قصدمان فقط کنجکاویست و ما گاهی فشار شیطنت خونمان بالا میرود...از اینکه به روی مبارکتان نیاوردید متشکریم.

استاد جان اینقدر حرص مال دنیا را نخورید...وقتی گفتیم " استاد دنده چهار ماشین خوب جا نمیره ؛ جلو و عقبش هم زده بودهاااا.... ما نزدیم " نزدیک بود بیهوش شوید! یعنی اگر دوستمان دو دقیقه دیرتر گفته بود " استاد داره شوخی میکنه" الان روی دستمان مانده بودید!

از اینکه گاهی بعد از ساعت دو شب پاسخی به پیامکهای شما نمیدهیم متاسفیم...آخر ما هم گاهی به خواب نیاز داریم.

آقای ع (نماینده مجلس و استاد) :

ما بالاخره نفهمیدیم کسی که سر کلاس بشما زنگ میزد خمینی بود یا حداد عادل؟ شفاف سازی نکردید آخر.

امیدواریم آرایشگر خویش را عوض نموده باشید که موهایتان دیگر شباهتی به "سبزه سال تحویل" نداشته باشد...ولی خمینی بودهاااا نه؟ از سانتافه شما پیداست که پیرو دستخط امام بودید.

خانم د (استاد ) :

از اینکه منجر به شلیک خنده ی شما در کلاس شدیم متاسفیم...تمام ابهتتان درهم شکست...آخی...آخی

گرچه بعد از عمل بینی مبارکتان به طور اتوماتیک مقداری از ابهت استادی شما کاسته گشت و همه دوستان شما را با بینی سابقتان دوست می داشتند...آخر چرا با احساسات دانشجوی مردم بازی می کنید؟

گرچه هنوز هم تنها کسی هستید که میتوانید با یک نگاه تمام اعتماد به نفس ما را پر پر کنید!...باریکلا

دکتر ن (مدیر گروه ، استاد ، رئیس دانشگاه ) :

از اینکه بعد از جلسه کفش شما را پوشیده و متواری گشتیم کمال تاسف و تاثر را داریم...میخواستیم بدانیم پای در کفش بزرگان بتوان زد به گزاف؟...دیدیم آری بتوان زد خفن

آن شعر "مزاحیه" با نویسنده ی مجهول خاطرتان هست که اجازه نفرمودید در مجله ی دانشگاه چاپ شود و در کل دانشگاه پخش شد؟بطور کاملا اتفاقی نسخه کامل و اصل اش نزد ماست.

آن الگو وقت شناسان مکتب خانه

آن آورنده ی هزار جور بهانه

آن دارنده ی تنقلات در دفتر

آن مبتکر هزار نوع اثر

آن سرکوفت زننده ی بین المللی

................................

................................

آن اسقف درک کنندگان اعظم

....................................

آن تصحیح کننده با سرعت نور

آن دارنده ی موبایلهای قشنگ

آن بوده در خون و آتش و جنگ

آن راننده ی پژو206

آن مخالف بنگ و تریاک و حشیش

آن ناظر دوربین مدار بسته

آن مرد پر مشغله ی خسته

آن همایون بی تاج دانشگاهی

آن وول خورنده بر تخت شاهی

آن دارنده ی دختری مشهور

آن همیشه مسافر پر پول

آن صاحب دمپایی های شیک

آن بی غل و غش و ساده و آنتیک

............................

تقصیر ما نبود خودش پخش شد...همینجور یکهو

فقط استاد گرین کارت خواب ما گویا همچنان نزد شما مانده است لطفا آن را پس بدهید که خوابهای ما پر از سر و دست و پا و کاپشن نصفه و نیمه شما نباشد یا بین گفتمان ما با شخصی دیگر مثل زیرنویس در خواب ما تردد ننمایید...هر شبی که ما خوابی چیزی میبینیم شما مثل آرم شبکه بالای خواب ما چسبیده اید یا اینکه نصف بدنتان با کاپشن و... گوشه ی خواب ما پیداست انگار لای در مانده اید!

سخنی با طراح سوال ارشد :

یارو خب بالای سوالات بنویس دانشجوی علاف ظرفیت دانشگاه نداریم قرار نیست کسی قبول شود لهذا خودتان را خسته ننموده کلوچه تان را کوفت کرده سالن را ترک نمایید که از آبمیوه هم خبری نیست!

از آدم خون میگیرند آبمیوه می دهند ، تظاهرات میگیرند آبمیوه می دهند ، پول میگیرند آبمیوه نمی دهند...عجب!